Աղքա՛տ մարդ,—Ի՞նչու չհասկացար թե Աստված քեզ ինչ հնարավորություն տվեց։

Մի անգամ սոված ման էի գալիս և տեսա մի մարդու։Նա գնում էր Աստծու մոտ խնդրանքով։Ես էլ խնդրեցի,որ Աստծուն հարցնի ,մինչև ե՞րբ պետք է սոված մնամ։Նա էլ գնաց ու ճանապարհին անխելք-անխելք ոչ ոսկին վերցրեց,ոչ էլ աղջկա հետ ընկերացավ։Աստված էլ, այդ անխելքին ուղարկեց, որ ես կշտանամ։

Ժամանակով մի աղքատ մարդ կար. որքան աշխատում էր, որքան չարչարվում էր, դարձյալ միևնույն աղքատն էր մնում։

Հուսահատված մի օր նա վեր կացավ, թե՝ պետք է գնամ գտնեմ աստծուն, տեսնեմ` ես երբ պետք է պրծնեմ այս աղքատությունից, ու ինձ համար մի բան խնդրեմ։

Ճանապարհին մի գայլ պատահեց.